Pasen

Pasen, iedereen associeert Pasen met zacht lenteweer, fluitende vogeltjes, rondhuppelende konijntjes en dartele lammetjes. Maar daar is weinig van terug te vinden dit jaar. Het is koud en er staat een strak windje dat zo nu en dan regendruppels tegen het raam aangooit. Geen echt lentegevoel dus. Mijn tomaten, courgette, komkommer en de rest staan dus nog lekker in de warme living.

Toch denken sommige planten daar anders over. Ze staan te pronken met hun mooiheid en het slechte weer laat hen koud.

     

Van de fruitbomen staat enkel de kerselaar in bloei. Spijtig eigenlijk, want volgende week wordt er hier in de Ardennen nog nachtvorst verwacht en vriezen – zoals elk jaar – de tere bloemetjes bijna allemaal kapot. Maar de enkele kersen die overblijven smaken dan wel dubbel zo lekker!

Naar grotere potten

De courgette en komkommer groeien zo goed dat hun wortels door de turfpotjes heen komen. Die heb ik dus even snel voor ik naar het werk vertrek een groter potje gegeven.               

Het lupineplantje voelt zich ook lekker, en steekt van blijdschap zijn twee handjes in de lucht 🙂

De tomatenplantjes hebben de koudedreun goed doorstaan. Over een maand gaan ze in hun definitieve pot en ik hoop dat de nachten dan al warm genoeg zijn om ze in de kas te zetten.              

De living als kweekkas

Aangezien het in de kas nog veel te koud is om van start te gaan met zaaien doet de living dienst als kas. Van de drie lupineplantjes is er eentje uitgekomen. Het is een eenzaam plantje dat geduldig op wat gezelschap wacht. De andere twee lupines en de afrikaantjes laten niets van zich horen of zien. Heb ik opnieuw gezaaid ; lupine uit eigen zaad en afrikaantjeszaad gekocht.

               

De moestuinkriebels zijn nu goed voelbaar en ik heb ook een komkommer, pompoen, courgette en romatomaat gezaaid.

De tomatenplantjes die in de kas een koudedreun gekregen hebben houden zich wonderwel goed. Ik geef ze nog een hele poos rust voor dat ik ze in de definitieve pot overplant.

Te koud voor tomaten in de kas

Op mijn laatste bericht heb ik een reactie gekregen van Patrick – mijn lochting – : het is nog te koud voor tomaten in de tunnelserre. En inderdaad. Zijn woorden waren nog geen 24 uur koud of het was al gebeurd. De mooie frisse tomatenplantjes hebben na een nachtje van 5° C en een dagje van 9° C hun blaadjes laten hangen.

Ik had eigenlijk stilletjes gehoopt de planten zo te laten wennen aan de koude temperaturen die hier heersen, maar dat is dus grandioos mislukt.

Ik heb ze meteen weer binnengehaald. De bovenste blaadjes zijn het minst beschadigd. Ik hoop dat ik nog wat kan redden als ik ze in een grote pot diep in de aarde zet. Maar voor ik met dit experiment begin ga ik ze even met rust laten. 🙂

Ik had het eigenlijk kunnen weten dat de kas nog te koud zou zijn. In dit barre Ardeense klimaat kan het nog tot eind mei bitter koud zijn, met nachtvorst. Vorig jaar heb ik regelmatig de plantjes ’s nachts naar binnen moeten halen om ze voor de vrieskou te behoeden.

Ik ga dus rustig, geduldig, nog even op het plantseizoen wachten en misschien zo nu en dan wat voorzaaien in de living.

De kas staat

Een druilerige zondag ochtend vandaag, maar toch de moed gevonden om de kas op te zetten.

Eerst de compostbak verzet. De compost over de moestuin verspreidt en de bak op een meer toegankelijke plek gezet.

En dan puzzelen met de stangen van de kas. Leuk. Op een klein uurtje stond alles recht. Goed vastgemaakt met scheerlijnen, want de weergoden waren vrij winderig vandaag.

     

Ik heb de tomatenplantjes naar hun nieuwe verblijf verhuisd. Vonden ze niet zo leuk want ze gingen meteen hangen. Ergens logisch denk ik, van een verwarmde huiskamer naar een koude tuin is toch wel een hele verandering.

De lupine en afrikaantjes uit eigen zaad doen het niet. Eén verlegen lupineplantje is uitgekomen, dat is alles. Als er volgende week nog niets is uitgekomen, zaai ik opnieuw.

Tomaten en afrikaantjes

De tomatensprietjes staan nu in potjes. Ze hebben gezelschap gekregen van 6 afrikaantjes en 3 lupine plantjes. Alhoewel, plantjes, nou ja, nee eigenlijk. Ze zijn vandaag gezaaid.  Uit eigen geoogst zaad.

wp_20170305_11_39_57_pro-800x451

 

De afrikaantjes gaan aan de voet van de tomatenplant in de kas komen te staan. Deze geinige plantjes beschermen de tomatenplanten tegen allerlei ellende zoals schimmels en insecten.

De lupine komt her en der in de tuin te staan. We hebben er al aardig wat staan maar het mogen er nog een boel meer zijn.

Ergens half of eind maart ga ik mijn kas opzetten. Dan kan ik volledig losbarsten met zaaien van bloemen en groenten. Op het programma staat: akelei, capucine en zonnehoed. Allemaal uit eigen oogst. Verder komen er dit jaar in de moestuin 8 Nicola-aardappelplantjes, erwtjes, princesseboontjes, een courgetteplantje en een pompoenplantje. In de kas komen de kerstomaten en de grote nieuwkomer voor mij : komkommer! Helemaal geen ervaring mee, dat maakt het extra leuk en spannend 🙂

Zes tomatenplantjes in de living

Zes tomatenplantjes zijn uitgekomen. Dunne fragiele sprietjes zijn het. Nog net iets te kwetsbaar om in een grotere pot te zetten.

wp_20170226_12_08_10_pro

Volgende week ga ik dat waarschijnlijk doen. Lekker diep in de aarde zodat alle fijne haartjes op de stengels ook wortel kunnen worden. Zo krijg je een mooie stevige tomatenplant, ik spreek uit ervaring.

De volgende etappe is courgette. Half maart gaat die gezaaid worden om na half mei in de moestuin te gaan. Hopelijk kan ik in maart mijn kas opzetten, zo blijft de living een living en geen kweekkas. 🙂

Tomaten zien groeien

Naast de moestuin hou ik me ook bezig met video en fotografie. Toen ik voorbije woensdag opmerkte dat een net uitgekomen tomatenplantje wel erg snel groeit ben ik op het idee gekomen om dat een keertje te filmen. Te time lapsen.

Spijtig dat ik door het plastic van de mini serre gefilmd heb, soms is het beeld niet super, maar toch is het resultaat verbluffend vind ik. Als je wilt kan je hier klikken om zelf te oordelen. 7 uur filmen met een interval van 20 seconden levert een twintig tal seconden video op.

 

Het moestuinseizoen 2017 is gestart

Het barre klimaat in de Ardennen laat planten in de volle grond niet toe voor half mei. Tot dan kan je nog nachtvorst verwachten. Om dan een goede voedzame aarde te hebben heb ik vandaag mijn moestuintje bemest met gedroogde koe-kippenmest van Asef.

Vorig jaar ben ik te laat met mijn kerstomaatjes begonnen (7 april) met als gevolg dat ik tijdens het BBQ seizoen geen tomaatjes uit eigen kweek heb kunnen savoureren. En dat was eigenlijk wel de bedoeling 🙂

Dit jaar beter! Vorig jaar heb ik tussen zaaien en oogsten 5 maanden moeten wachten. Een eenvoudig rekensommetje bracht me bij half februari zaaien = juli smullen.

wp_20170212_13_38_49_pro-800x451

En hier staan ze dan in de verrière van onze living: de 6 toekomstige tomatenplantjes. Nog effe geduld en ik kan oogsten. :))

Tuin in rust

De koude dagen hebben hun intrede gedaan en onze tuin ligt stil. De planten bereiden zich voor op hun winterslaap en de vogels komen schoorvoetend terug naar de voedertafels.

Sinds september is het gebruikelijke gekrioel van tuinvogels volledig stilgevallen. Vreemd, heel vreemd, de gedachte van een plaatselijke uitbarsting van vogelgriep heeft zelfs mijn gedachten gekruist. De vetbollen en de graantjes die normaal gesproken gretig verorberd worden bleven nu onaangeroerd. Maar vandaag komen ze weer terug. Nog een beetje verlegen weliswaar, maar ze zijn er allemaal: de koolmezen, de merels, de bonte specht, het roodborstje en de vlaamse gaai.

Eet smakelijk!

055-5-800x532 dsc_4239-800x532

(foto’s genomen door mijn vrouw, zij is de fotografe in huis 🙂  . Als je haar fotoblog wil bezoeken: https://mijnfotogalerij.wordpress.com/  )